Opis projektu
Haisiga 14
Układ ogrodu został ukształtowany w ścisłej odpowiedzi na wąski, wydłużony charakter działki. Kompozycja ma wyraźnie podłużny przebieg i rozwija się osiowo – od tarasu zlokalizowanego przy budynku mieszkalnym w kierunku tylnej części ogrodu, gdzie znajduje się altana pełniąca funkcję strefy integracyjnej. Przestrzeń nie została podzielona na klasyczne, wyodrębnione strefy użytkowe, lecz zaprojektowana jako ciągła sekwencja krajobrazowa, prowadzona jednym kierunkiem i spajana zarówno komunikacyjnie, jak i wizualnie.
Centralnym elementem kompozycji jest trawnik o nieregularnym, miękko modelowanym kształcie, który pełni funkcję głównej powierzchni otwartej. Jego forma nie jest geometryczna – linia krawędzi trawnika faluje i delikatnie zmienia szerokość, co przełamuje monotonność wynikającą z silnie liniowego układu działki. Trawnik stopniowo rozszerza się w kierunku tylnej części ogrodu, co potęguje wrażenie otwarcia przestrzeni i nadaje jej bardziej naturalny charakter.
Rabaty zostały zaprojektowane w oparciu o miękkie, płynne linie, które prowadzą kompozycję wzdłuż osi ogrodu. Ich przebieg pozostaje w ścisłej relacji z kształtem trawnika – rabaty nie tylko obudowują jego krawędzie, lecz także modelują przestrzeń, nadając jej rytm i kierunek. Falujące linie nasadzeń kontrastują z prostą, geometryczną formą budynku oraz tarasu, łagodząc ich formalny charakter i wprowadzając bardziej organiczny odbiór całości.
Ścieżka ogrodowa została poprowadzona w sposób swobodny, zgodny z linią rabat i kształtem trawnika. Jej nieregularny, lekko meandrujący przebieg spowalnia ruch użytkownika i sprzyja stopniowemu odkrywaniu kolejnych fragmentów ogrodu. Ścieżka stanowi czytelne, lecz nienachalne połączenie pomiędzy tarasem a altaną, podkreślając ciągłość przestrzenną założenia.
Na froncie ogrodu, w bezpośrednim sąsiedztwie budynku, zlokalizowano domek narzędziowy o stosunkowo dużych gabarytach. Obiekt ten został wkomponowany w pas zieleni osłonowej, dzięki czemu jego obecność nie dominuje wizualnie nad kompozycją ogrodu i wpisuje się w ogólną strukturę założenia.
Całość projektu opiera się na świadomym kształtowaniu relacji pomiędzy liniami rabat, formą trawnika i przebiegiem komunikacji. Zastosowane rozwiązania sprzyjają budowaniu poczucia prywatności, ograniczają czytelność granic działki i wzmacniają wrażenie „zanurzenia” w zieleni. Charakter kompozycji, miękkie linie oraz dobór roślinności nawiązują do estetyki ogrodu śródziemnomorskiego, interpretowanej w sposób dostosowany do warunków klimatycznych.
